WIE IS WOEST

 

Met Woest hebben Manon Avermaete en Paulien Truijen de voorbije jaren een respectabele aanhang opgebouwd binnen de wereld van het straat- en locatietheater, wat niet zo evident is voor een collectief dat uitdrukkelijk vertrekt vanuit danstheater. De harde stoeptegels, de onvoorspelbaarheid van het weer én van het publiek konden hen er niet van weerhouden om precies datgene te doen wat ze ook in een dansstudio zouden doen: pittige choreografieën vol vloer- en partnerwerk en de nodige fysieke risico’s. Halsbrekend danstheater met een vleugje surrealisme, dat werd hun handelsmerk. De buitenwereld als één groot podium en oneindige bron van inspiratie.

 

DE VISIE VAN WOEST

 

Dans hoeft niet onbegrijpbaar te zijn. Dans kan technisch en artistiek hoogstaand, maar toch toegankelijk zijn. Het kan op een abstracte manier iets heel herkenbaars vertellen. Woest ontwikkelde een bewegingstaal met een erg menselijk, bijna alledaags, karakter. Binnen onze taal zoeken we steeds naar humor, naar toeval, naar herkenbaarheid, naar het absurde. Onze bewegingstaal is een communicatiemiddel. Een manier om een dialoog aan te knopen met onze toeschouwer. Ons doel is niet om perfecte bewegingen, lichamen of ‘dans’ als vorm te tonen, maar om dagdagelijkse situaties een nieuw karakter te geven en op die manier iets te vertellen over dé mens. We knippen fragmenten uit de werkelijkheid en vervormen ze in onze studio. Vervolgens integreren we dit materiaal opnieuw op een onverwachte locatie, waardoor er voor de toeschouwer een spanning ontstaat tussen herkenbaarheid en abstractie, toegankelijkheid en virtuositeit, verhaal en techniciteit. We betrekken onze toeschouwers op een andere manier dan ze gewoon zijn bij onze voorstellingen en nodigen hen uit om op een ongedwongen manier in onze wereld te stappen.

 

Daarnaast gaat Woest ook anders om met (speel)ruimte. Elke locatie is bespeelbaar of draagt de potentie tot theatraliteit in zich. Beweging reikt verder dan het lichaam. Elk element dat in een ruimte aanwezig is alsook de ruimte zelf, kan dynamisch worden ingezet. Binnen een ruimte spelen we met verwachtingen, doorbreken we codes, introduceren we structuren, zetten we de ruimte en de elementen binnen die ruimte in beweging. Tijdens elke voorstelling schrijven we, samen met de toeschouwers, een nieuwe code, die even vluchtig is als de voorstelling zelf.

 

 

WIE IS WOEST IN DETAIL

 

Manon Avermaete (BE) artistiek leider creëerde: Balancing Bodies, Lucky Shots, Leaving Normal, Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor, NetNietNiets, Suitable Case en Simpelweg.

 

Manon studeerde in 2007 af aan de opleiding Moderne Theater Dans. In haar stagejaar speelde ze in voorstellingen van Vloeistof en Troubleyn / Jan Fabre. Deze twee heel uiteenlopende ervaringen liggen aan de basis van haar verdere ontwikkeling en interesse binnen de podiumkunsten, als danseres en als choreografe.

 

Na haar studies werkt Manon als performer voor verschillende dans en theatergezelschappen: Troubleyn/Jan Fabre, Vloeistof, Andrea Boll, Dimitri Leue/Het Paleis en Studio POK. Tijdens en naast haar studies werkt ze aan eigen choreografieën. What the water feels like to the fishes is het eerste stuk dat ze kan tonen buiten de schoolmuren. Het wordt geselecteerd voor de Uitmarkt in Amsterdam in 2006. Nadien volgt The Tragic Spectacle of People Working Out. Op uitnodiging van dansgezelschap Vix Motrix in Thessaloniki (Griekenland) maakt ze Mais les carrots.

 

Paulien Truijen (NL) danst(e) in Balancing Bodies, Lucky Shots, Leaving Normal, Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor, NetNietNiets, Suitable Case en Simpelweg.

 

Ook Paulien studeerde in 2007 studeerde af aan de opleiding Moderne Theater Dans in Amsterdam. Na haar studie was Paulien te zien als van de vaste dansers in het werk van Erik Kaiel / Arch8 en tourde daarmee de wereld rond. Daarvoor danste in producties van Andrea Boll, Vlaamse Opera / Stijn Celis, Liat T. Waysbort, Suzy Blok, Dansmakers en Groundbreakers en gaf ze workshops voor onder andere Danstheater Aya en Arch8.

 

Bij Cie. Woest is Paulien verder het manusje van alles. Ze is verantwoordelijk voor de productie, communicatie, video-edits en zakelijke kant!

 

Steven Holsbeeks (BE) creëerde als huiscomponist en muzikant de muziek voor Balancing Bodies, Leaving Normal, Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor, Suitable Case, NetNietNiets en Simpelweg. Voor videokunstenaar David Claerbout maakte hij de soundtrack bij Algiers’ Sections of a Happy Moment. Verder is hij als muzikant actief bij o.a. Few Bits, Dieter Von Deurne & The Politics en The Go Find.

 

Als deel van ontwerp-bureau Indianen verzorgde Steven de scenografie van Balancing Bodies en de interactieve geluidsinstallatie met muziekdoosjes die de soundtrack vormt bij Leaving Normal.

.