Wie is Woest in het kort

 

Met Woest hebben Manon Avermaete en Paulien Truijen de voorbije jaren een respectabele aanhang opgebouwd binnen de wereld van het straat- en locatietheater, wat niet zo evident is voor een collectief dat uitdrukkelijk vertrekt vanuit danstheater. De harde stoeptegels, de onvoorspelbaarheid van het weer én van het publiek konden hen er niet van weerhouden om precies datgene te doen wat ze ook in een dansstudio zouden doen: pittige choreografieën vol vloer- en partnerwerk en de nodige fysieke risico’s. Halsbrekend danstheater met een vleugje surrealisme, dat werd hun handelsmerk. De buitenwereld als één groot podium en oneindige bron van inspiratie.

 

Wie is Woest iets langer

 

Woest begon in 2008 als TragicTrio, samen met Marinke Eijgenraam. Vanaf 2012 gaat Tragic(Trio) verder onder naam Woest met z'n tweeen. Met hun eerste straattheatervoorstelling Simpelweg valt Woest in de prijzen op het straattheaterfestival Buitenkans. Simpelweg speelde tot en met 2011 en stond op onder andere het Oerol festival, Karavaan, Zeeland Nazomer Festival, Achterhoek Spektakel Tour, De Gevleugelde Stad en M-idzomer.

 

Naast straattheater investeert Woest ook tijd in onderzoek naar bewegingstaal. Zo ronden ze hun bewegingsonderzoek Explosive Bodies in het voorjaar van 2010 af. In de zomer van hetzelfde jaar werkt het collectief binnen de werkplaats van het Oerol Festival aan de locatievoorstelling Suitable Case, waarin het publiek wordt geacht de voorstelling te volgen die zich door het bos voort beweegt. Een jaar later herneemt Woest Suitable Case en zet het op compleet nieuwe locaties, onder andere in het Museum M te Leuven.  

 

Tijdens deze zomer werkten ze samen met Winning Productions aan een vooronderzoek voor de locatievoorstelling When Animals Dream Of Sheep onder de regie van de Nieuw-Zeelander Stephen Bain. De voorstelling speelde in 2011 tijdens het Oerol Festival in het bos van het Nederlandse Terschelling en op Chalon dans la rue in een park in Chalon Sur Saône, Frankrijk.

 

Ze sloten de drukke zomer van 2010 af met een try-out van de nieuwe straattheatervoorstelling NetNietNiets op het Axis Festival in Assen. NetNietNiets ontwikkeld zich tot een volledige voorstelling in 2011 en speelde dat jaar op onder andere De Gevleugelde Stad in Ieper, La Strada in Bremen en FiraTarrega in Tarrega. De voorstelling speelt nog steeds en was de afgelopen jaren te zien op Deventer op Stelten, Fest’Arts in Libourne, Mintfest in Kendal, Le Jardin des Délices in Chamarande, Sibiu Fest in Roemenië en vele anderen.

 

Samen met danseres Sarah Vingerhoets hebben Manon en Paulien een eerste zaalproductie voor kinderen gemaakt; Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor. Deze werd ondersteunt door fABULEUS in coproductie met Krokusfestival Hasselt. De première vond plaats in september 2012, de dernière in mei 2014. Rondom Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor hebben Sarah en Paulien vele workshops gegeven aan talloze kinderen in België, Nederland en Zwitserland. Hoogtepunten in deze jaren waren deelname aan het Spinrag festival in Kortrijk, Krokusfestival in Hasselt, Tweetakt festival in Utrecht, het Schäxpir festival in Linz, de Kopergietery in Gent, de dernière in Tanzhaus Zürich en een staande ovatie in De Studio in Antwerpen!

 

2013 stond in het teken van het onderzoek met try-outs voor de nieuwste locatievoorstelling Leaving Normal op verschillende festivals met elk hun eigen karakter en vorm. In 2014 werd Leaving Normal officieel gelanceert op festivals als Reuring, Deventer op Stelten, Limburg Festival en Spoffin. Het is een belevenisparcours welke mede mogelijk werd gemaakt door Dansmakers Amsterdam, vele festivals en een eerste subsidie van het Amsterdams Fonds voor de Kunst! In 2015 spelen we deze voorstelling doorheen Europa.

 

Begin 2015 zijn wij opnieuw de studio ingedoken voor een eerste vooronderzoek voor onze nieuwe theatervoorsteling Balancing Bodies. Een voorstelling waarin de toeschouwers, ongedwongen, een zeer actieve rol spelen in het al dan niet slagen van de voorstelling.  De eerste onderzoeksresultaten presenteerden wij tijdens Hit The Stage in de Monty in Antwerpen. Met deze feedback werken we de komende tijd verder en zullen tussentijds een aantal presentaties houden in oa. CC252 in Ekeren en in CC Hasselt. 

 

 

Wie is Woest in detail

 

Manon Avermaete studeerde in 2007 af aan de opleiding Moderne Theater Dans. In haar stagejaar komt ze voor het eerst in contact met locatie- en straattheater door het dansgezelschap Vloeistof. Een tweede stage loopt ze bij Troubleyn (Jan Fabre), waarvoor ze ook nadien als danser in meerdere producties speelt. Deze laatste twee heel uiteenlopende ervaringen liggen aan de basis van haar verdere ontwikkeling en interesse binnen de podiumkunsten, als danseres en als choreografe.

 

Na haar studies werkt Manon  als performer voor verschillende dans en theatergezelschappen: Troubleyn/Jan Fabre, Vloeistof, Bollwerk (Andrea Boll), Dimitri Leue/Het Paleis en Studio POK. Tijdens en naast haar studies werkt ze aan eigen choreografieën. What the water feels like to the fishes is het eerste stuk dat ze kan tonen buiten de schoolmuren. Het wordt geselecteerd voor de Uitmarkt in Amsterdam in 2006. Nadien volgt The Tragic Spectacle of People Working Out. Op uitnodiging van dansgezelschap Vix Motrix in Thessaloniki (Griekenland) maakt ze Mais les carrots.

 

Manon is de artistieke leider van Woest en creëerde Balancing Bodies, Leaving Normal, Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor, NetNietNiets, Suitable Case, Simpelweg, Explosive Bodies en de oudere voorstellingen Sunshower, The Tragic spectacle of people working out en What the water feels like to the fishes.

 

Ook Paulien Truijen studeerde in 2007 studeerde af aan de opleiding Moderne Theater Dans in Amsterdam. Naast  uiteenlopende kleinere projecten maakte ze in haar stagejaar een eigen solo voor de Young Talented Award in Slovenië en kreeg ze eerste speelkansen in een productie van Andrea Boll.

 

Na haar studie was Paulien te zien in producties van de Erik Kaiel, Vlaamse Opera / Stijn Celis, Liat T. Waysbort, Suzy Blok, Dansmakers en andere. Stilzitten ligt niet in haar aard, dus duikt ze ook op in uiteenlopende producties van danstheater Aya en Groundbreakers en in verschillende improvisatie- voorstellingen. Tenslotte geeft ze ook workshops en lessen aan jongeren op middelbare scholen.

 

Paulien danste en creeerde mee aan de voorstellingen; Balancing Bodies, Leaving Normal, Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor, NetNietNiets, When animals dream of Sheep, Suitable Case, Simpelweg en in de oudere projecten van Manon Sunshower, The Tragic spectacle of people working out en What the water feels like to the fishes.

 

Steven Holsbeeks is Woests vaste muzikant en componist, zowel in de eerdere straat- en locatievoorstellingen als voor de nieuwe zaalcreatie voor kinderen Kijk ver genoeg achterom en je kijkt weer naar voor. Voor Leaving Normal heeft Steven opnieuw de soundscape bij de voorstellig gemaakt. Als componist en gitarist maakt hij de soundtrack voor Algiers Sections of a Happy Moment van videokunstenaar David Claerbout. Steven is gitarist bij Few Bits, Deadsets en tourend lid bij The Go Find (toetsen, gitaar).

 

Naast zijn muzikale activiteiten werkt hij voor de Indianen, een creatieve studio in Antwerpen waarbij met zowel nieuwe technologieën als traditionele materialen interactieve projecten ontwikkeld worden. Voor Leaving Normal hebben de Indianen de individuele muziekdoosjes ontworpen. Steven is tevens de ontwerper van deze website en alle promo van Woest.

 

Toon van Gramberen en Hanna Mampuys werken voor het eerst samen met Woest. In Leaving Normal zijn ze onafscheidelijk.

 

Zowel Hanna als Toon volgden vele workshops, trainingen en stages en hebben zichzelf zo weten te ontwikkelen tot veelzijdige acrobaten. Ze treden op in heel Europa met hun eigen circusgezelschap Deux Sans Trois.

 

 

Wannes de Porre behaalde in 2011 zijn bachelor in Moderne Theater Dans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Na zijn studie speelde hij in voorstellingen van Loic Perela, Andreas Denk, Conny Janssen Danst, Gotra Ballet/Joost Vrouenraets, De Nederlandse Opera, Vloeistof, Nanine Linning, Jasper Van Luijk, Jonathan Bellinx, Alexandra Meijer, Andreas Denk, Loic Perela en andere. Bij Woest zijn zijn talenten te zien in Leaving Normal en Balancing Bodies.